Wiem, kim jesteś.
Jesteś Eun-u, prawda?
Skąd mnie pani zna?
Skąd cię znam?
Zgadnij.
Tato, kto to jest?
A jak myślisz?
Zgadnij.
Mama?
Czemu to powiedziałeś?
Nie jestem zły.
Nie złoszczę się.
Eun-u!
To nie było konieczne.
Lubisz dinozaury, prawda?
Tak słyszałam.
Lubię.
Ta-da!
Mam tego więcej.
Zobaczmy.
Ale ich jest dużo.
Spójrz na tego.
Ale fajne, co?
- Przepraszam. - Co to za dinozaur?
Spinozaur.
Spinozaur?
- Ji-ho? - A ten?
Welociraptor.
Welociraptor?
ODCINEK 3
Przepraszam.
Za co?
Nigdy tak nie mówił. Pewnie poczułaś się niezręcznie.
Tak, nawet bardzo.
Nie wiedziałam, że jesteś takim surowym tatą.
Zachował się źle, więc...
To ty źle się zachowałeś.
Nie było o co się złościć.
Co ty...
Nie tylko bicie dzieci jest złe.
Często wkurzasz się przez drobnostki?
Wiedziałem, że czujesz się głupio, więc próbowałem temu zaradzić.
Myślisz, że tego chciałam?
- Co? - Nic nie mówiłem.
Już jako dziecko rozumiałam, że dorośli
często niesprawiedliwie interpretują pewne rzeczy.
Gdy moi rodzice tak robili, chciałam uciec z domu.
O nie. Co, jeśli mój syn ucieknie?
Przeproś go.
Nic mu nie jest.
Myślisz, że dzieci tak łatwo zapominają?
Pamiętają wszystko.
Nie chcesz, żeby wyrósł na rozrabiakę.
Jak pewna osoba?
Dobra, przeproszę go.
Chodźmy na kawę.
Lepiej zostań z synem.
A ja powinnam wracać do pracy.
Jasne. Dzięki za twój czas.
Żaden problem.
CZYTELNIA DLA DZIECI
Gdzie byłaś?
W sklepie papierniczym, a ty?
Ja? Miałam gościa.
Kto to był?
Skądś go kojarzę.
- To farmaceuta. - No tak!
Skąd go znasz?
Jest absolwentem uczelni Gi-seoka.
Rozumiem. Zastanawiałam się, kim jest ten nowy.
Masz wybujałą wyobraźnię.
Ostatnio nie jesteś sobą.
Pewnie, że jestem.
Nie, coś jest nie tak.
- Co? - Dziwnie się zachowujesz.
Eun-u.
Tak?
Spójrz na mnie.
Przepraszam za wcześniej.
Za co?
Zezłościłem się, mimo że nie zrobiłeś nic złego.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Wybaczysz mi?
Pewnie.
Czemu?
Bo jesteś moim tatą.
ODBIORCA: NAM SI-HOON
OSTATECZNE ZAWIADOMIENIE
Szef komitetu zjazdowego się spisał.
Jak udało ci się zarezerwować hotel na zjazd?
Organizuję go pierwszy raz, to zjazd całej uczelni.
Dong-jun udostępnił mi swój hotel w ramach darowizny.
Hojna oferta jak na skąpca.
Twój brat i szwagier wpłacili pięć milionów wonów.
Interes w ich szpitalach musi się kręcić.
Też powinniśmy wpłacić darowiznę.
- Może dziesięć milionów wonów? - Co?
Poważnie?
Nie ma potrzeby tak szaleć.
To nie tak dużo. Zamknij się i graj.
Jesteś pewien?
Szef komitetu zjazdowego musi umieć zaszaleć.
To moja żona.
- Odbiorę. - Jasne.
- Uderzaj. - Jasne.
To nic wielkiego, porwij to.
Zmień adres.
Mówiłem, że niedługo nie będziemy już w separacji.
Zmień adres na dom ojca. Mam to zrobić za ciebie?
Widzę, że miałaś czas na rozmyślania.
Szantażujesz mnie moimi rodzicami?
Proszę bardzo.
Ciekawe, co im powiesz...
- Sprzedaję dom. - Co?
No dobra.
Proszę bardzo.
Zobaczymy, jak długo uda ci się przede mną ukrywać.
- Gi-seok. - Tak?
Kiedy wy chodzicie na randki?
Moja dziewczyna pracuje w bibliotece i nie zawsze ma wolne weekendy.
Często pracuje do późna.
Jesteście tak długo parą, bo nie spędzacie wspólnie czasu.
Ale to nic złego.
Namiętny związek może szybko się wypalić.
Lepiej z nikim się nie umawiaj tak długo.
Czemu nie?
Nie ma w tym nic dobrego.
Wy i tak jesteście już jak małżeństwo.
A nie jak jedna z tych żałosnych parek.
Mielibyśmy się przy tobie obściskiwać?
A robicie to na osobności?
Jesteś niemożliwy.
To dziwne, że nic się nie zmieniło.
Czemu? Dużo zakochanych par tak ma.
To ważne.
Brak kontaktu fizycznego oznacza, że uczucia się wypaliły.
Bo w przeciwnym wypadku
człowiek nie może się opanować.
Dzień dobry.
CZYTELNIA DLA DZIECI
Eun-u.
- Yu Eun-u? - Co?
W bibliotece...
Spójrz na mnie.
Dlaczego...
spytałeś panią, czy jest twoją mamą?
Dlaczego to powiedziałeś?
Już nie będę.
Nie zrobiłeś nic złego.
Ale wcześniej nie mówiłeś o mamie,
więc jestem ciekawy.
Zasnął już?
Musiał być wykończony.
Po co kupiłeś mu książki, skoro nie przeczytał starych?
- Dostał je. - Od kogo?
Nic nie zjesz?
Zjedliśmy w bibliotece.
Zostaw to i chodź do nas.
Trochę niżej.
Znowu ci dokucza?
W naszym wieku to normalne.
Jeśli nie nocujesz, jedź, zanim zrobi się późno.
Czy Eun-u
mówił coś o swojej mamie?
Jakiej mamie?
O jego mamie?
A co? Mówił coś?
Tak tylko pytam. Tak czy nie?
Nigdy nie zadawał wielu pytań.
O co chodzi?
Kiedyś pewnie o nią spyta.
Nie ma czego ukrywać ani kłamać.
Gdy będzie starszy, powiedz mu prawdę.
Nie możemy...
To lepsze niż zmyślanie.
Ty też tak zrób z kobietą, z którą będziesz się umawiał.
Ja nie jestem tutaj ważny.
Jak to nie jesteś ważny?
Nie możesz do końca życia być sam.
Niektórzy rodzice porzucają dzieci,
więc jesteś naprawdę godny podziwu.
- Mamo, przestań. - Kochasz swojego syna.
Ja swojego też.
Dość tych bzdur.
Zbieraj się.
Kiedyś chciałbym powiedzieć mu o mamie, więc...
Oczywiście. Nie martw się.
- No to idę. - Co powiedział Eun-u?
Daj mu spokój.
Idź już, Ji-ho.
Wpadnę do was w weekend.
Rób, co chcesz. Nie masz obowiązku zawsze przyjeżdżać.
Nie mam innych planów. W razie czego dzwońcie.
Nie jesteśmy aż tacy starzy.
Nie zapominaj o jedzeniu.
Nie zapomnę.
Dobranoc.
Jest pan farmaceutą?
Mieszka pan tutaj?
Tak, na trzecim piętrze.
Rozumiem.
To ciekawe.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dobranoc.
Lee Jeong-in, jesteś trupem.
Zobaczmy.
Nawet celebryci nie noszą masek w domu.
Co to za wzorki?
To maska dla dzieci. Pomyliłam się.
Nawet nie lubisz dzieci.
Niby czemu?
To Seo-in ich nie lubi?
Wie, że jesteś w Korei.
Zawsze gadałyście za moimi plecami.
Ciesz się, że nie powiedziałyśmy rodzicom.
Kiedy do niej pójdziesz?
Jak nie będzie Si-hoona.
Czemu tak go nie lubisz?
Bez powodu.
Czasem tak bywa.
Jednych nienawidzisz, innych lubisz. Bez powodu.
Dziękuję za książkę
i za twoją przyjaźń.
Musisz kochać Gi-seoka.
Wiesz, jak się uśmiechnęłaś?
To nic takiego.
- Ty to zrób. - Nie. Boję się.
Ja ostatnio to robiłam.
Dzień dobry.
Mam dziś jakieś wizyty?
Jedną, po południu.
Proszę pana.
Przyszło powiadomienie o niezapłaconym czynszu.
- Halo? - Cześć, to ja.
Cześć.
- Co... - Co u ciebie?
Wiesz, jak to jest. Mam mnóstwo pacjentów.
A co u ciebie? Ostatnio rzadko się widujemy.
Jestem zajęty pomaganiem ludziom w rozwodach.
Aż tyle ludzi się rozwodzi?
Prawnicy rozwodowi muszą zacierać ręce.
- Czemu zawdzięczam telefon? - Cóż...
Zastanawiam się, co zrobić z domem.
Ona też jest jego właścicielką. Trudno będzie go sprzedać?
To nic trudnego. Rozwodzicie się?
Jeśli tak, to dasz mi zniżkę?
A tak poważnie, myślę o przeprowadzce do większego domu.
Bierz ze mnie przykład. Kobiety marzą o takim mężu.
Sam zajmuję się sprzedażą, bo żona jest zajęta.
Szybko poszło.
Siadaj.
To nowy program, puszczamy go w przyszłym miesiącu.
To telewizyjna wersja gazety.
Będziesz jedyną prowadzącą.
Ja?
Będzie leciał o 18, więc nasz target to ludzie w średnim wieku.
Masz nieskazitelny wizerunek.
To rzadka okazja.
- Wiem. - To skąd ta mina?
To nie tak.
Po prostu się zdziwiłam.
Taka natura okazji.
Ale trzeba być na nie gotowym.
- Słucham. - Dzwonię z biura nieruchomości.
Bank przejął pani mieszkanie jako zabezpieczenie długów.
Zgadza się.
Chciałam spytać, w jaki sposób chce pani sprzedać mieszkanie.
Omówię to z mężem i oddzwonię.
Oczywiście. Proszę mnie powiadomić.
Dziękuję.
Sama to zrobię.
Co znowu?
Farmaceuta.
Nie rozumiem.
Trzecie piętro.
Czemu mnie okłamałaś?
Nie kłamałam.
Co ty wyprawiasz?
Sama go spytam, jak wrócę do domu.
Hej!
Czekaj.
Zaczekaj.
Boże.
Co znowu?
Co?
To tylko absolwent z uczelni Gi-seoka.
Dlaczego tak go ukrywałaś?
Nie chciałam, żebyś robiła z tego aferę.
To ty robisz aferę.
O czym ty mówisz?
Czułam, że coś się święci.
To nie tak, jak myślisz.
A co myślę?
Mamy się przyjaźnić.
Tylko przyjaźnić.
To nic złego.
Bo nic więcej nie chcesz?
Jeong-in...
Wpakowałaś się w niezłe bagno.
Niedobrze.
Zapomnij, że o tym wiem.
Co...
Ja to zrobię. Masz gościa.
Cześć.
Co tu robisz?
Przyszedłem po leki. Co robi się w aptece?
Dobrze doradź koledze.
W czym mogę pomóc?
Masz coś, co załagodzi stres?
Moja dziewczyna ostatnio jest nerwowa.
Polecisz mi jakiś środek?
I coś dla starszych ludzi?
Chętnie kupię coś takiego.
Chwileczkę.
Proszę sobie usiąść.
Jasne.
Ji-ho.
Cena nie gra roli, więc wybierz to, co najlepsze.
Wyskoczymy na kolację?
Chcę jak najszybciej do niej jechać. Ostatnio nam się nie układa.
Dlaczego?
Sam nie wiem.
Może przez to, że zaczęliśmy rozmawiać o ślubie.
Bierzecie ślub?
Niedługo. Już długo jesteśmy razem.
- Gratulacje. - Jeszcze nie.
Na to za wcześnie, to świeży pomysł.
Dziękuję za leki
i za zniżkę. Na pewno na tym nie stracisz?
Nie przejmuj się.
Widzimy się na boisku. Albo może
wyskoczymy na piwo z Hyeon-su? Ja stawiam.
Pewnie.
Dłużej cię już nie zatrzymuję. Dzięki.
Wracaj do pracy.
Dobranoc.
Do jutra.
Skończyli tę samą uczelnię, prawda?
Tak. Dziwnie się zachowywał po tej wizycie.
Bardzo dziwnie.
I dał mu duży rabat, więc chyba się przyjaźnią.
Znam jego przyjaciół, nigdy go nie widziałam.
- To dziwne. - Co?
Ji-ho nie miewa takich humorów.
Jeszcze jedno zdjęcie.
Mała daje mi mnóstwo szczęścia.
Ma trzy lata, a umie przeczytać niemal wszystko.
To musi być geniuszem.
Jakie dziecko nim nie jest?
Moja wnuczka jest wyjątkowa.
Tae-hak, uwierz mi.
- Boże. - Pewnie, wierzę ci.
A kiedy wy w końcu zostaniecie teściami?
Czemu nic nie mówicie?
Bo nie ma o czym.
Nie mów, że się rozstali.
Że co?
Są razem szczęśliwi. Nawet tak nie mówcie.
Teraz młodzi są samodzielni.
Sami to wszystko załatwią.
Otóż to.
Ja tak nie uważam.
A czas leci.
Widziałem to już wiele razy.
Powinni zerwać, póki nie jest za późno.
Nie powinni być dla siebie przeszkodami.
- Pozwól... - Nie trzeba.
Pojechałeś tak daleko tylko po to?
Myślisz, że pojechałem tam do Ji-ho?
Dał mi dużą zniżkę. Chyba czuł się zobowiązany.
Po co tam pojechałeś?
Ze względu na ciebie.
Ostatnio jesteś drażliwa, może te tabletki ci pomogą.
Poprosiłem go o coś na stres.
Oby zadziałało.
Boże.
Tak w ogóle, to Ji-ho ma dziecko.
- Powiedział ci? - Nie on, Hyeon-su.
Poznał jego matkę w młodym wieku,
ale po urodzeniu dziecka odeszła.
Jak to?
Słyszałaś.
Nawet nie może jej znaleźć, bo wyjechała z kraju.
Może pozna jakąś kobietę w podobnej sytuacji.
Czemu tylko taką? Posiadanie dziecka to nie przestępstwo.
Nie, ale tak byłoby dla niego najlepiej.
Nie byłby jedynym wybrakowanym.
Powinien się postarać.
Dlaczego ona od niego odeszła?
Co za różnica?
To już bez znaczenia.
Cóż...
To nie kwestia starań.
Uczucie się wypaliło.
Co to za spojrzenie?
Żadne.
Idź już.
Jae-in na ciebie czeka.
Pamiętaj, żeby brać te tabletki.
I daj to swoim rodzicom.
Dzięki, tak zrobię.
No dobra.
- Jedź ostrożnie. - Dobrze.
- Odpocznij. - Jasne.
Drzwi się otwierają.
- Dokąd idziesz? - Coś zjeść.
- Z kim? - Z koleżanką. Cześć.
- Jaką koleżanką? - Nie zachowuj się jak matka.
Nie wracaj za późno.
Cześć.
Może napijemy się kawy?
Nie, późno już.
I co z tego?
Mogę do ciebie wpaść?
Nie dzisiaj. Jae-in jest w domu.
- Gi-seok. - No tak.
No to odpoczywaj.
Słucham.
To ja, Lee Jeong-in.
Tak?
Dostałam tabletki.
Halo.
Czyli tak brzmi twój głos przez telefon.
Halo?
Słucham.
Nie powinienem tego mówić.
Mam zapomnieć? Tak jak ostatnio?
Mówiłaś, że to niemożliwe.
Po prostu nie rozmawialiśmy przez telefon.
To jak brzmi mój głos?
Ujdzie.
Ty też nie brzmisz jakoś rewelacyjnie.
Sam się wkopałem.
Widzę, że umiesz żartować.
Nie spodziewałam się.
Jestem całkiem zabawny.
Tak?
Często to kiedyś słyszałem.
Już nie jesteś?
Czy postanowiłeś zmienić swoją osobowość?
Nie wiem,
czy to było postanowienie.
Może po prostu nie mam okazji.
Chętnie posłucham, jak żartujesz.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Na pewno tego chcesz?
Podobno jesteś zestresowana.
Ostatnio jestem trochę zmęczona.
Masz drugi telefon?
Tak, przepraszam.
Nie ma sprawy.
No to cześć.
Dzień dobry.
Przyniosłam trochę jedzenia.
- Rozumiem. - Gdy przyjdzie moja córka...
Oczywiście.
Jae-in?
Co ty tu robisz?
Hej.
Pytam, co ty tu robisz.
Rzuciłam szkołę i wróciłam.
- Przepraszam! - Oszalałaś?
- Zwariowałaś? - To boli!
- Boli! - Rozum cię opuścił?
- Mamo, proszę cię. - Jak mogłaś to zrobić?
Nie powinieneś otwierać własnej apteki, bo jesteś zbyt hojny.
To samo tyczy się ślubu.
Robisz to, czego kobiety nienawidzą robić.
Myślisz, że facet taki jak ja odrzuca kobiety...
Tak. Bez dwóch zdań!
A ten ciągle się szczerzy.
- Wychodzimy. - Uważajcie na siebie.
- Cześć. - Pa.
- Dobry wieczór. - Cześć, udanej kolacji.
- Dziękuję. - Cześć.
- Jesteś. - Tak.
Daj mi chwilę.
Jak...
Dzięki.
- Możesz... - Tak?
...wysłać to tak.
Dobra. Ile ci jestem winien?
Ile? Przestań.
Mama mnie zabije za to, że nigdy nie płacę.
Myślisz, że to za darmo?
Oskubię cię, jak zostaniesz urzędnikiem.
Jasne...
Po drodze kogoś widziałem.
Ten koleś z twojej uczelni...
- Gi-seoka? - Jego dziewczynę.
- Gdzie ją widziałeś? - Koło przystanku.
Nie była sama, więc się nie przywitałem.
Jae-in ostatnio dzwoniła?
Chyba dobrze jej idzie.
Co to za odpowiedź? Zadzwoń do niej.
Pewnie się uczy, nie chcę jej przeszkadzać.
Chciałaś, żebym częściej dzwonił.
Zadzwoń!
Ostatnio na nią nakrzyczałam, żeby pilniej się uczyła.
Jest na mnie obrażona.
Bo zawsze je rozpieszczałaś.
Boję się, że ze ślubem Jeong-in będzie tak jak z Seo-in.
A co jest z Seo-in?
Nie pozwalasz nam nic powiedzieć.
Rozpieszczałaś ją.
Dlatego się na mnie wściekła.
Skoro tak za nimi tęsknisz,
trzeba było je lepiej traktować.
Teraz żałujesz?
Trochę przyzwoitości.
Napisałaś mi, że wychodzisz z pracy. Wróciłaś przed chwilą?
Nie, zdrzemnęłam się.
Nie powinnaś czekać na swoją siostrę?
Wyżywasz się na mnie?
Trudno, stało się.
Mama wie, że wróciłam.
Dobra robota.
Co teraz zrobisz?
Możesz mi załatwić pracę?
Dobrze u ciebie płacą?
Nie wydaj na głupoty.
Dziękuję!
- Gdzie Si-hoon? - Wróci późno.
Lepiej sobie pójdę, zanim wróci.
Czemu aż tak go nienawidzisz?
Bo nie umie cię kochać.
Zrobię sobie kawę.
Wybacz, mam wrażenie, że nigdy nie odzywam się pierwszy.
Co za różnica?
Z Jeong-in wszystko dobrze?
Tak. Nadal jesteśmy razem, ale...
Macie problemy?
Cóż...
Małżeństwo wymaga pracy.
Nie sądzisz?
Wszystkie trzy siostry potrafią być uparte.
Spotkajmy się wszyscy razem. Pogadam z nią.
Problem w tym, że Jeong-in często nie ma czasu,
a ja mam teraz sporo pracy w nowym dziale.
Z ocenianiem jest aż tyle pracy?
Mamy sporo papierkowej roboty.
Zmieniły się przepisy,
więc musimy dokładniej sprawdzać kredytobiorców.
Gdybym wiedział, wziąłbym kredyt wcześniej.
Potrzebujesz kredytu?
Chciałbym rozbudować klinikę.
Mamy coraz więcej pacjentów,
a ja chcę świadczyć usługi na wysokim poziomie.
Kredyt to dobry pomysł?
Nie jestem pewien, nie znam się na twojej branży.
Wiesz, że nienawidzę się zadłużać.
Mimo tego całego stresu i tak ożenisz się z Jeong-in, prawda?
Tak, weźmiemy ślub.
W razie czego dzwoń. Możesz liczyć na moją pomoc.
Dziękuję.
Pozwól.
Ale ja nie musiałbym dawać tylu papierów?
No weź, jesteśmy praktycznie rodziną.
Mógłbyś ułatwić mi tę procedurę.
- Na zdrowie. - Zdrowie.
Powiedz mi, jakie dokumenty są niezbędne.
- Napij się. - Dobra.
Ja stawiam.
Zaraz wracam.
Chciałbym zapłacić.
Za dwie zupy będzie razem 13 500 wonów.
- Proszę. - Dziękuję.
- Dziękuję.
Nie postawisz mi piwa?
- Chcesz się napić? Możemy iść... - Nie. Idź do domu się uczyć.
Znalazłeś już sobie dziewczynę?
Chcesz oberwać? Nie stać mnie na randki.
Mnie też nie.
Hyeon-su ma rację,
musisz się z kimś umówić.
Nic nie muszę.
Pomyśl też o Eun-u.
Nie szukam niani.
Nie chcę.
- Nie o to mi chodziło. - Ale...
jeśli poznam kogoś, z kim chciałbym się spotykać,
rozważę to.
W sumie to była jedna dziewczyna.
Kto?
Znam ją? Może Hyeon-su ją zna?
Czemu nie jesteście razem?
Jej głos źle brzmiał przez telefon.
Serio?
Nie rób sobie jaj.
Daj spokój, jedz.
Co to miało znaczyć?
Słuchasz mnie?
Przestań jeść i mnie posłuchaj!
Tylko się obżerasz...
- Dzień dobry. - Pyszne.
Ten stolik jest wolny.
- Halo? - Jesteś w knajpie?
Co ty tu robisz?
Wracam do domu.
Dopiero skończyłeś pracę?
Spotkałem się z kolegą.
To szybko skończyliście.
Grzeczny jesteś.
Po co zadzwoniłeś?
Zobaczyłem cię
i chciałem usłyszeć twój głos.
Ji-ho.
- Nie możemy... - To tylko przyjaźń.
Spokojnie, nie przekroczę tej granicy.
Jeśli przez to czujesz się niezręcznie, już nigdy tego nie zrobię.
Sama nie wiem.
Nie wiem, co jest w porządku,
a co jest przekroczeniem granic.
Dlatego
to takie frustrujące.
To co mam zrobić?
A co możesz dla mnie zrobić?
Nie, zostań tam.
To zły pomysł.
- Co tak długo? - Hej.
- Zdrowie, drogie panie. - Zdrowie.
- Zamówmy jeszcze. - Przepraszam.
- Prosimy dwa piwa. - Dobrze.
- Pospiesz się. - Myślisz, że nie chcę?
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Dzwoniłaś do niego? Mam po niego iść?
- Wie, że przyszłam. - Rozumiem.
Co u twojej zabawnej siostry? Wszystko dobrze?
Tak.
A u twoich kolegów?
Też.
- Idzie. - Widzę.
Nie zaczekałaś w środku?
- Jedziesz do domu? - Mam spotkanie z Ji-ho.
Czemu? Coś się stało?
Chyba nie.
Ma ostatnio trudny okres, więc chcę z nim pogadać.
Musimy mu znaleźć dziewczynę.
Ale mam przeczucie, że już kogoś poznał.
Tak myślisz?
To świetnie.
Co to za dziewczyna?
Nie wiem. Zrobię mu przesłuchanie.
- Baw się dobrze. - Dzięki.
- Cześć. - Na razie.
Cóż...
Po co przyjechałaś tu aż taki kawał drogi?
Bez powodu.
A co? Nie podoba ci się to?
No i znowu jesteś drażliwa.
Dokąd jedziemy?
No co jest?
Kto to?
Powiedz mi.
Kobieta.
A co to za kobieta?
Miła kobieta.
Błagam cię.
No dobra.
Lubisz ją.
Za co?
Trudno to wyjaśnić słowami.
Proszę, proszę.
Nigdy nie byłeś taki szalony.
Skończyłem to, nim zaszło za daleko.
Już?
Dlaczego?
A co? Miałem nie kończyć?
Gadasz bzdury.
Niczego nie skończyłeś.
Ale chcę to skończyć.
Dlaczego?
Bo wiem, jakie to będzie trudne.
Dla ciebie?
Dla niej.
Ostatnio ci smakowało.
Popsuło się?
Nie, jest dobre.
Brałaś tabletki?
Tak.
Co u Seo-in? Wszystko dobrze?
Czemu pytasz?
Zastanawiałem się,
jak jej się układa z Si-hoonem.
Każde małżeństwo ma swoje problemy.
Dlatego nie palisz się do ślubu?
Ustaliliśmy, że damy sobie trochę czasu.
Myślałem, że zmieniłaś zdanie.
Postaram się.
Jesteśmy na etapie,
że musimy walczyć o związek?
Jest ktoś inny?
Nie ma.
Nikogo?
Nikogo.
Na pewno?
Jak mam ci to udowodnić?
Kłamstwa.
Co?
Podobno...
nienawidzi kłamstw,
a ciągle mnie okłamuje.
Brzmi, jakby była oszustką.
Nie wierz w ani jedno jej słowo.
Hyeon-su.
Co?
Gdybym raz...
Chociaż jeden raz...
zrobił, co chcę...
Posłuchał głosu serca...
Los mnie za to ukarze?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dawno się nie widzieliśmy.
Przyszedłeś do Jeong-in?
Tak.
Bez zapowiedzi. Właśnie miałem do niej pisać.
Zrób jej niespodziankę, jest tam.
Mogę?
Cześć.
Aż tak cię zaskoczyłem?
Cieszę się, że cię poznałam.
Dobry z ciebie człowiek.
Pamiętasz moją siostrę?
Gdy się na coś uprze, nikt z naszej rodziny
jej nie powstrzyma.
Nawet gdy ostatnio o nim mówiłaś, to było dziwne.
Coś was łączy?
Nie przeszkadzałoby ci, że spotykam się z innym facetem?
To tylko kolega.
Nie mogę zdradzić Gi-seoka, prawda?
Gi-seok, weźmiemy ten ślub?
Gi-seok wreszcie się żeni.
Czego ode mnie oczekujesz?
Mam cię powstrzymać?
To po co przyszedłeś do biblioteki?
Chciałem cię zobaczyć.
Nie będę niczego od ciebie oczekiwał,
widujmy się dalej. Będę uważał.
Rozumiem, co czujesz, ale...
Będę uważał na uczucia do ciebie.
Dlaczego się schowałeś? Nic między nami nie zaszło.
Spotkajmy się.
Jeśli teraz się spotkamy, nie będzie odwrotu.
Napisy: Małgorzata Fularczyk